Jak załatwić dziennikarza

Sztuczki PR, które działają na dziennikarzy, choć dziennikarze uważają, że nic na nich nie działa

PR-owcy zarzekają się, że szanują dziennikarzy, co nie zmienia faktu, że widzą w nich też leni, cyników i narcyzów. A z leniami, cynikami i narcyzami trzeba postępować właściwie. Gra idzie o sukces mierzony liczbą cytatów, leadów i tytułów.

Kodeksy etyki PR – w tym dwa polskie: Związku Firm Public Relations i Polskiego Stowarzyszenia Public Relations – mówią wprost, że public relations komunikuje tylko prawdziwe informacje, nie może służyć dezinformacji, a specjalista PR jest zobowiązany relacjonować fakty w ich właściwym kontekście, bez zniekształceń i manipulacji. PR-owcy podkreślają, że nie ma tu miejsca na kłamstwo, bajeranctwo ani wywieranie nacisków.

– Dobry PR-owiec w swoim zawodowym DNA powinien mieć przede wszystkim gen etyki – mówi Tomasz Pietrzak, dyrektor kreatywny Guarana Public Relations. – Jest wiele fundamentalnych zasad, których PR-owiec powinien przestrzegać, a które zapisane są w kodeksach dobrych praktyk. To przewodniki, które trzeba znać i którymi musimy się kierować, robiąc na co dzień profesjonalny PR. Tu nie ma kompromisów, miejsca na pokusę. PR-owiec musi – tak jak dziennikarz – rzetelnie zbierać i przetwarzać informacje, uczciwie, a przy tym ciekawie, podawać je mediom. Kropka. Trzeba pamiętać, że w swojej pracy PR-owiec zawsze reprezentuje klienta lub pracodawcę, nie jest gwiazdą, a jedynie pośrednikiem. Sztuczki i triki należy pozostawić cyrkowcom, zwłaszcza jeśli myśli się o długiej karierze w branży i dobrych relacjach z mediami – ostrzega Pietrzak.

Wtóruje mu Łukasz Jurkiewicz, prezes Agencji PR Pan Pikto. – PR-owcy, zawodowcy, nie stosują sztuczek. PR-owiec ma warsztat. Warsztat PR-owca, jeśli chodzi o relacje z mediami, jest oparty na partnerskich relacjach z dziennikarzem.

W podobnym tonie wypowiada się Michał Raszka, dyrektor komunikacji Grupy PRC. – Z mojej 15-letniej praktyki w branży wynika, że są dwie istotne kwestie w relacjach PR-owców, rzeczników prasowych z dziennikarzami: zaufanie i kontakty osobiste. Jeśli postępujesz wbrew tej prostej zasadzie, że opierasz relacje na zaufaniu i uczciwości, to podcinasz gałąź, na której siedzisz – obrazowo wyjaśnia Raszka.

Dopowiada Rafał Czechowski, prezes agencji Imago PR. – Żadne, nawet najbardziej wymyślne, sztuczki nie zastąpią przygotowania treści, które dają się przełożyć na interesujący i użyteczny dla odbiorcy materiał dziennikarski. Nie zastąpią zaufania i dobrych relacji – uważa Czechowski.

Tyle szefowie. A szefowie – jak wiadomo – nie wiedzą wszystkiego.

Katarzyna Pachelska

Aby przeczytać cały artykuł:

Zapisz się na nasz newsletter i bądź na bieżąco z najświeższymi informacjami ze świata mediów i reklamy. Pressletter