Słodko-gorzko winni

W Polsce, gdzie chwilówki wpędzają w tarapaty tysiące ludzi, te dwa holenderskie seriale dokumentalne mogą być świetną inspiracją dla telewizji.

Vogelbuurt (dosłownie Dzielnica Ptaków) to spokojna wioska w głośnym mieście. Tysiące turystów przelewających się codziennie z dworca głównego Amsterdamu do centrum – gdzie roi się od muzeów, okien z prostytutkami i urokliwych uliczek nad kanałami – nie zdaje sobie sprawy, że wystarczy kilka minut darmowym promem 902, by dostać się na północny brzeg rzeki IJ, gdzie pomiędzy ulicą Orlą a aleją Mew roztacza się inny świat.

„To zwyczajna dzielnica, gdzie sąsiedzi nadal mówią sobie »dzień dobry«, z lokalnym sklepikiem ze zwierzętami i z bankiem żywności. Oraz z mieszkańcami z długami, z bardzo wieloma długami...” – mówi narratorka na początku pierwszego odcinka sześcioczęściowego serialu dokumentalnego „Schuldig”. Dotyczy zadłużonych po uszy mieszkańców dzielnicy Vogelbuurt. Serial wyemitowała pod koniec ub.r. holenderska telewizja publiczna NPO 1. Sam tytuł jest dwuznaczną grą z widzem: niderlandzkie „schuldig” jeszcze bardziej niż polskie „winny” odnosić się może zarówno do osób winnych komuś pieniądze, jak i do winnego np. przestępstwa czy własnego nieszczęścia.

Serial od razu odniósł sukces na trudnym holenderskim rynku telewizyjnym, jego twórczynie Ester Gould i Sarah Sylbing w lutym br. dostały od branżowego czasopisma „Villamedia Magazine” (odpowiednik „Press”) nagrodę Dziennikarzy Roku. O „Schuldig” pisały gazety, dyskutowano w telewizyjnych talk-show, a media śledziły losy bohaterów również po wyemitowaniu ostatniej części.

I choć dokumenty zazwyczaj nie przyciągają przed telewizory tłumów, a temat zadłużenia nie brzmi zbyt atrakcyjnie, to blisko 45-minutowe odcinki emitowane w poniedziałki o 22.05 cieszyły się całkiem dobrą widownią – średnio ok. 900 tys. widzów.

Co zdecydowało o sukcesie tej serii?

Łukasz Koterba

Aby przeczytać cały artykuł: