Tyrania chwili

Kiedyś chwila w mediach trwała tygodniami. Teraz trzy kwadranse – mówi Marcin Kącki, dziennikarz „Gazety Wyborczej”, w rozmowie z Markiem Zającem

„Maestro” to bomba atomowa, która z powierzchni ziemi powinna zmieść trzy czwarte Poznania i ćwierć Polski.
Wiem, że to dobra książka, ale niech pan ze mnie nie robi Oppenheimera.

Bombę Pan skonstruował, ale eksplozji nie było. Dlaczego?
To książka o poznańskich elitach, które milczały i udawały, że nie widzą, jak przez lata Wojciech Krolopp molestował chórzystów. Dziś być może tak samo udają, że nie widzą książki, bo uwikłani są wszyscy. Niech się pan przejdzie po Poznaniu, zapyta pierwszego lepszego przechodnia: „Co wiedziałeś o Kroloppie?”. Odpowie: „Brat albo kuzyn śpiewali w chórze i mówili…”. Tyle że nikt się nie poczuwa do winy, nikt się nie wstydzi.
Zabrakło empatii, solidarności z ofiarami. Górę brał koniunkturalizm. Miejski urzędnik dbał o własną karierę związaną z sukcesami chóru. Zresztą jego szef też wiedział, bo miał synów u Kroloppa. Poznań to miasto pielęgnujące status quo.
Tu nigdy prezydentem nie będzie homoseksualista z żółtymi włosami, a pewnie tylko taki człowiek zmieniłby obyczajowość i wstrząsnąłby tym miastem.

Na razie jedynym bohaterem książki, który odczuł jej skutki, jest stylista Tomasz Jacyków, którego program zawiesił TVN.
Jacyków opowiedział mi o swoim życiu, gdy w PRL był młodym gejem. Barwnym ptakiem, który męczył się wtedy w nieestetycznym i zacofanym obyczajowo kraju. Trafił na Kroloppa. Podczas rozmowy Jacyków okazał się niezwykle szczerym, inteligentnym i wrażliwym facetem. W autoryzacji nie zmienił nawet przecinka. Bał się tylko jednego: „Jezu, matka mnie zabije, jak to przeczyta…”. I to po nim przejechały się pełne hipokryzji tabloidy, w których kłamstwo jest na porządku dziennym. Ich dziennikarze, przepraszam, spece od show-biznesu, wydali wyrok: „Tego faceta już nie ma, zrobimy z niego kanalię”.

Marek Zając

Aby przeczytać cały artykuł: