Pierwodruk na WWW

Niemieccy wydawcy przekonali się, że zasada „online first” nie musi zagrażać drukowanemu wydaniu

Kiedy pod koniec listopada ub.r. w jednej z dzielnic Dortmundu znaleziono bombę z czasów drugiej wojny światowej, ponad 7 tys. mieszkańców z niecierpliwością czekało po południu na informację o ewentualnej ewakuacji. O tym, czy będzie to konieczne, czy nie, dowiedzieli się m.in. z portalu internetowego lokalnego dziennika „Ruhr Nachrichten” (średnia sprzedaż ok. 109 tys. egz.). Reporterzy gazety na żywo donosili o sytuacji w dzielnicy, aktualizując tzw. live tickers, czyli krótkie sprawozdania pisane na bieżąco. Późnym popołudniem gazeta zdecydowała o wydrukowaniu specjalnego dodatku w nakładzie 15 tys. egz., który rozdano mieszkańcom Dortmundu. Ze strony internetowej „Ruhr Nachrichten” ewakuowani mogli się dowiedzieć już w nocy o zakończeniu prac i możliwości powrotu do domu. Następnego dnia gazeta zamieściła w drukowanym wydaniu kilka artykułów o całej akcji ewakuacyjnej, były też wywiady z ekspertami, przypomnienia innych akcji ewakuacyjnych w historii Dortmundu. Sprawozdania te i rozmowy były obszerniejsze od materiałów, które publikowano na bieżąco na stronie internetowej.

Od kilku lat dziennikarze „Ruhr Nachrichten” pracują według zasady „online first”. Redakcja dziennika przygotowuje zarówno wydanie drukowane, jak i witrynę internetową, a reporter zabiera na konferencje prasowe nie tylko tradycyjny notatnik, ale i aparat fotograficzny oraz kamerę do kręcenia filmów wideo. Jego zadaniem jest w pierwszej kolejności napisanie tekstu do Internetu, a potem dopiero tekstu do wydania drukowanego. Artykuły na witrynę są z reguły krótsze, teksty do druku zawierają więcej szczegółów, analiz i opinii. Zdarzają się także odwrotne sytuacje. Kiedy dany artykuł nie zmieścił się na kolumnie w druku, redakcja zamieszcza w Internecie obok pierwotnej informacji dodatkowy materiał – infografiki, tabele lub fragmenty korespondencji.

Katarzyna Domagała-Pereira

Aby przeczytać cały artykuł: