Dziennikarze śledczy "Rzeczpospolitej" oburzeni publikacją "Gazety Wyborczej"

Wczorajszy materiał "Gazety Wyborczej", w którym podano, że jednym z głównych informatorów "Rzeczpospolitej" w opisanej sprawie dotyczącej Marka Kempskiego był Jerzy Polaczek, oburzyła dziennikarzy śledczych. Kierownictwo redakcji "GW" uważa, że nie złamano żadnych zasad.

W tekście ”Gazety Wyborczej” pt. ”Czy Polaczek stał za aferą Kempskiego?” (w wydaniu warszawskim tytuł brzmiał: ”Kto skasował Kempskiego?”) ujawniono, że jednym z głównych informatorów Anny Marszałek i Bertolda Kittela w opisywanej przez nich przed pięciu laty aferze związanej w wojewodą śląskim Markiem Kempskim był Jerzy Polaczek, obecny minister budownictwa. Tak twierdzi anonimowe źródło ”GW”. – To skandal. Po pierwsze to nieprawda. Po drugie, jak można ujawnić informatorów innych dziennikarzy. Przecież zapędzimy się w ślepą uliczkę, to szkodzi całemu środowisku – mówi Anna Marszałek. – To totalne nieporozumienie. Niedopuszczalne ujawnienie informatora miałoby miejsce wówczas, gdyby chciał on pozostać w tajemnicy. Tu przecież Polaczek się przyznał – mówi zastępca redaktora naczelnego ”GW” Piotr Stasiński. W tekście Polaczek przyznaje jednak, że napisał krytyczną notatkę w sprawie Kempskiego do premiera Buzka, ale zaprzecza, by prosił kogokolwiek, aby pomagał w tej sprawie dziennikarzom. – Ten tekst pokazał, że za sprawą publikacji w ”Rzeczpospolitej” nie stały służby specjalne, co zarzucał Jarosław Kaczyński. Mieliśmy dobre intencje – dodaje Stasiński. – Wolę zarzuty polityków, że pracuję dla służb specjalnych, niż dyskusję w mediach na temat moich informatorów – mówi Bertold Kittel. Zdziwienia nie kryją także dziennikarze śledczy innych tytułów. – Nawet gdyby ”Gazecie Wyborczej” przyświecał szczytny cel, jak pokazanie, że za publikacją ”Rzeczpospolitej” nie stały służby specjalne, to on nie uzasadnia ujawnienia źródeł. To złamanie podstawowych zasad – mówi Piotr Pytlakowski, dziennikarz śledczy ”Polityki”. Jerzy Jachowicz, dziennikarz śledczy ”Newsweeka Polska” mówi: - Ujawnianie czyichkolwiek informatorów nie służy dziennikarstwu. Dziwi mnie także, że Anna Marszałek przyznała się, że rozmawiała z Polaczkiem. Mnie nawet jakby kroili, to bym się nie przyznał, z kim rozmawiałem. Z kolei Anna Marszałek wyjaśnia: - Przyznałam, że rozmawiałam z Polaczkiem, tak jak z wieloma innymi politykami. Doszło do sytuacji, że jest źle, jak zaprzeczę, źle, jak potwierdzę. Przecież anonimy o tej sprawie zostały rozesłane do wszystkich posłów. Dlaczego więc były asystent Polaczka, którego nazwisko ”Wyborcza” ukrywa, oświadcza, że to jego szef był informatorem? Moim zdaniem to polityczna rozgrywka. ”Gazeta Wyborcza” już raz spekulowała na temat, kto był informatorem innego tytułu – w 2003 roku zajęła się publikacją ”Super Expressu”, w której opisano, że nad ustawą medialną pracowała żona Tomasza Nałęcza – przewodniczącego komisji śledczej badającej tzw. aferę Rywina. W maju ub.r. burzę w środowisku wywołało ujawnienie przez dziennikarzy ”Gazety Wyborczej” swojego informatora w sprawie nieistniejącego, jak się później okazało, gangu w Komendzie Głównej Policji.

(GK, 03.03.2006)