Czerwone fragmenty. Autobiografia procesu

Maggie Nelson
Przełożyła: Anna Gralak
WYDAWNICTWO CZARNE
WOŁOWIEC 2021

Śmierć młodej kobiety to najbardziej poetycki temat na świecie – uważał Edgar Allan Poe. Myśl tę przywołuje Maggie Nelson, relacjonując wznowiony po ponad 30 latach proces sądowy o zabójstwo swojej ciotki. 23-letnia Jane, studentka prawa, została brutalnie zamordowana w 1969 roku. Nie udało się wtedy ustalić sprawcy, ale podejrzewano, że padła ofiarą seryjnego mordercy. Gdy pojawiają się nowe dowody w sprawie, rodzina ponownie staje przed koniecznością zmierzenia się z bolesną historią. To dla autorki przyczynek do analizy relacji rodzinnych, ale też mechanizmów kulturowych i społecznych, które uruchamia śmierć młodej kobiety. Sprawa spotyka się z dużym zainteresowaniem mediów. Nelson z matką zostają zaproszone do programu „48 Hours Mystery” w CBS, który jest „programem rozrywkowym, ale w centrum jego uwagi zawsze znajduje się jakiś ważny problem społeczny” – jak informuje jego producent. Dodatkowo proces relacjonuje telewizja sądowa, która non stop rejestruje reakcje rodziny podczas rozpraw, a archiwalne zdjęcia z autopsji wrzuca na bieżąco do internetu. „Czy jest jakiś powód, dla którego historie dziwacznych, brutalnych morderstw dokonanych na młodych, ładnych białych dziewczynach z klasy średniej lub wyższej pomagają ludziom przeżywać żałobę lepiej niż inne?” – pyta retorycznie Nelson. „Czerwone fragmenty” to erudycyjny, wielowątkowy esej autobiograficzny. Ale tematem przewodnim jest tu banalizacja przemocy wobec kobiet i wykorzystywanie jej jako rozrywki w kulturze masowej, także w mediach. By się przekonać, że tak jest w rzeczywistości, wystarczy choćby pobieżnie przejrzeć ofertę popularnych serwisów streamingowych.

(UR, 01.07.2021)