Szalona miłość. Chcę takiego jak Putin. Reportaże z Rosji

Barbara Włodarczyk

Wydawnictwo Literackie

Kraków 2021

„Chcę takiego jak Putin” – nucą i moskwianki, i mieszkanki Syberii. To refren piosenki rosyjskiego rockmana, który przed laty napisał ją dla żartu. Od tamtej pory Putin wyrósł w Rosji na symbol męskości i ikonę popkultury. Jego wizerunek widnieje na koszulkach, balonikach i muralach. To superman, który przemierza batyskafem Morze Czarne, kąpie się w przeręblu, ratuje tygrysy, ale potrafi też zaśpiewać i zagrać na fortepianie.

Reportażystka i wieloletnia korespondentka z Rosji Barbara Włodarczyk szuka przyczyn kultu Putina. Przez wiele lat kręcenia filmów dokumentalnych przemierzyła największy kraj świata od Moskwy po granicę z Chinami. Szczególnym zainteresowaniem darzy „głubinkę”, czyli prowincję, którą uważa za esencję Rosji. Z mieszkańcami syberyjskiej wioski rozmawia o polityce, z byłą skrzypaczką na Sołowkach o rosyjskiej duszy, a staruszków z dawnego kołchozu pyta o stosunek do Lenina. Jednym z najczęściej zadawanych pytań jest: jak tu się żyje? I na ogół okazuje się, że za Putina żyje się lepiej. Bo emerytury są wypłacane na czas, pensje nie są wydawane np. w oponach (jak bywało za Jelcyna), a Rosja wstała z kolan. Pytania o wolność uważają oni za wielkomiejskie fanaberie i wprost mówią, że demokracja nie pasuje do Rosji. Szczególnym uwielbieniem darzą prezydenta za aneksję Krymu, który im się po prostu należał…

Opinie swoich bohaterów autorka zestawia z wynikami badań niezależnego od władz Centrum im. Lewady, które potwierdzają, że dla większości Rosjan demokracja jest mało ważna, a ponad połowa z nich tęskni za ZSRR. Jak podsumowuje szef Centrum Lewady – „Związek Radziecki umarł, ale człowiek radziecki żyje”. 

(UR, 09.04.2021)