Wrzenie. Francja na krawędzi

Anna Pamuła

Agora

Warszawa 2020

Anna Pamuła głównym bohaterem reportażu o francuskich kłopotach społecznych uczyniła radykalnego muzułmanina Ibrahima. To przedstawiciel wielu mu podobnych, którzy nienawidzą Francji, Francuzów i marzą, by wyjechać do Syrii, wyszkolić się na bojownika, a następnie wrócić i wysadzić się w metrze. Pamuła poznała go w uberze i biorąc za przewodnika, próbuje pokazać, jak wygląda Francja na swoich obrzeżach kultury i społecznego ładu, który de facto jest nieładem. Świetnie udaje jej się odmalować skompromitowany system państwa, które nie radzi sobie z migrantami mieszkającymi nad Sekwaną. Widać, że zarówno Francuzi, jak i instytucje państwa niewiele wiedzą o swoich współobywatelach. Nieco gorzej wypada odczarowanie stereotypu Araba terrorysty i radykała, bo nie wystarczy zacytować kilka mądrości ludowych ludzi żyjących na marginesie, żeby człowiek chciał zostawić im własne dziecko pod opieką. Cenne jest to, że autorka opowiada różne historie idące w poprzek podziałów: radykalny arabski muzułmanin ma matkę białą katoliczkę, policjant muzułmanin negocjuje z islamskim terrorystą. Być może nie da się inaczej opowiedzieć o tytułowym wrzeniu niż poprzez miks głosów, szkoda jednak, że Pamuła nie pokusiła się o bardziej scalającą opowieść, w której czulibyśmy się mniej zagubieni.

(KB, 12.01.2021)