„Życie na miarę. Odzieżowe niewolnictwo”

Marek Rabij
WAB
Warszawa 2016

Kupujesz tanie ciuchy w sieciówkach? Po przeczytaniu tej książki odechce ci się polować na wyprzedażach w markowych sklepach i bardzo uważnie będziesz oglądać metki. To książka o tym, co podskórnie wiemy, lecz wolimy sobie tego nie uświadamiać. Gdy w 2013 roku zawalił się w Bangladeszu budynek Rana Plaza, w którym mieściły się fabryki szyjące ubrania dla zachodnich firm, nagle świat usłyszał, w jakich skandalicznych warunkach pracują tam szwaczki i za jak głodowe pensje. Szefowie koncernów – w tym i polskiej sieci – tłumaczyli, że nie wiedzieli, dzięki czemu ubrania, które sprzedają, mogą być tak tanie. Marek Rabij pojechał do Bangladeszu zaraz po zawaleniu się Rana Plaza – i właściwie odkrył niewiele. O niespełniających wymogów bezpieczeństwa fabrykach i wyzyskiwanych pracownikach było już zbyt głośno, by na miejscu móc to potwierdzić – szefowie fabryk przygotowali się bowiem na najazd mediów i wypolerowali rzeczywistość. Jednak Rabij zachował się jak rasowy reporter: odczekał i po kilkunastu miesiącach wrócił tam, do Dhaki, by po opadnięciu kurzu przyjrzeć się tamtejszej rzeczywistości. I odkrył, że „Odzieżowo-Tekstylna Republika Bangladeszu to kraj uszyty perfekcyjnie na miarę oczekiwań i potrzeb globalnego przemysłu modowego”. Lecz pokazuje też, że szyjący nasze ubrania to „biedni szczęśliwi ludzie” – ten paradoks najbardziej zastanawia. Reporter opisuje, analizuje, wyjaśnia, a czytelnikowi zostawia wybór, ubranie z jaką metką kupi.

RG