„Zabawy z prawem autorskim”

Ryszard Markiewicz
Wolters Kluwer
Warszawa 2015

Profesor nauk prawnych, radca prawny i wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego napisał książkę, od której trudno się oderwać. Nie jest to suchy wywód, lecz analiza zastosowania przepisów na konkretnych przykładach. Bogato tymi przykładami ilustrowana. A spora część opisywanych przypadków dotyczy mediów. Profesor Markiewicz poświęca np. osobny rozdział okładce „Polityki”, na której przytoczono plakat wyborczy „Solidarności”. Orzeczenie Sądu Najwyższego, że nie było tu podstaw dla cytatu, uznaje za nietrafne – i wyjaśnia dlaczego, omawiając różne inne przypadki (w tym prasowe) wykorzystania plakatu filmu „W samo południe” oraz logo „Solidarności”. 

Ofiarą prawa autorskiego padła i sama książka „Zabawy z prawem autorskim”. Jej okładka nawiązuje do obrazu René Magritte’a. Początkowo na grzbiecie miał być napis „Ceci n’est pas une pipe” („To nie jest fajka”), jak na obrazie. Profesor Markiewicz uznał jednak, że prawo cytatu nie usprawiedliwia takiej eksploatacji oryginalnego dzieła i zdecydował się na napis „Ceci n’est pas un plagiat” („To nie jest plagiat”), zmieniając też kolor okładki z brązowego na niebieski.

Autor otwarcie pisze o dylematach w stosowaniu prawa autorskiego i znaczeniu etycznej intuicji. Lecz choć książka niesie rzetelną wiedzę, słowo „zabawy” figuruje w tytule nie bez kozery.

RUT