„Havel. Zemsta bezsilnych”

Aleksander Kaczorowski
Wydawnictwo Czarne
Wołowiec 2014

Biografie polityków są zwykle nudne i raczej ich na tych stronach nie polecamy. Dla tej robimy wyjątek – bo i polityk wyjątkowy, i książka dobrze napisana. Vaclav Havel należy do tej klasy polityków, o których wypada wiedzieć coś więcej niż: „legendarny przywódca czeskiej opozycji, dramaturg, pisarz, ostatni prezydent Czechosłowacji i pierwszy prezydent Republiki Czeskiej”. Opisany przez Kaczorowskiego Havel był o wiele bardziej złożoną osobowością, niż pokazywały to dotychczas polskie media. Nie wszyscy wiedzą, że pochodził z „burżujskiego domu” i że właśnie to jego pochodzenie, wpływy rodzinne, dały mu – paradoksalnie – mocne podstawy zarówno do walki o własną pozycję, jak i o demokrację w swoim kraju. A może po prostu o normalne życie, bo pisząc o Havlu, lepiej używać prostych słów. Autorowi udało się pokazać, że choć jego bohater był literatem, mocno stąpał po ziemi. Choć stał się jednym z najbardziej znanych w Europie polityków, ponad wszystko cenił normalne życie. Kaczorowski ciekawie opisuje, jak niezależny intelektualista przemienił się w profesjonalnego polityka. Lecz poznając kolejne przygody Havla, zaczynamy rozumieć, dlaczego w świecie polityki nie zawsze umiał sobie radzić. Że choć szybciej niż inni pojął zasady politycznego PR – zdaniem autora jego przyjaźń z Mickiem Jaggerem czy Frankiem Zappą skuteczniej promowała Czechy niż niejedna kampania reklamowa – to należał do tego typu osobowości, które wolałyby uprawiać politykę bez partii politycznych. Trudno po tej książce nie lubić Havla – może właśnie za to, że będąc kimś, popełniał błędy jak każdy z nas.

RG