Nie szczuć, rozmawiać!
Rozmowa z Ewą Wanat, redaktor naczelną i dyrektor programową Polskiego Radia RDC
RDC będzie radiem autorskim. Ma to być kontynuacja Radia Tok FM?
Nie do końca. Są określone rzeczy, które mnie interesują i które lubię, umiem robić i chcę robić. Uważam, że są potrzebne. W tym sensie można mówić o podobieństwach. Również poprzez to, że ludzie, którzy pracowali w Radiu Tok FM, teraz są w RDC: Grzegorz Chlasta, Aleksandra Głogowska czy Tomasz Kwaśniewski. To dziennikarze, z którymi chcę współpracować i uważam, że mamy bardzo podobne myślenie o dziennikarstwie.
Jestem w zupełnie innym miejscu niż byłam 10 lat temu. I świat jest w innym miejscu. Obserwuję już od dłuższego czasu, że taki rodzaj publicystyki politycznej, jaka dominuje w mediach elektronicznych, nie jest interesujący – ani dla mnie jako dziennikarki, ani dla odbiorców. To nieustanne wałkowanie polityki personalnej, teatru politycznego: czy Gowin odejdzie od Tuska, czy Tusk wyrzuci Gowina.
Czym ma się różnić RDC w warstwie publicystycznej od Tok FM?
Odchodzeniem od polityki rozumianej jako ruchy kadrowe. Mniej dziennikarskim sposobem myślenia, czy punktem widzenia. To ma być próba zrozumienia, zadawania pytań, dociekania, i też próba porozumienia pomiędzy środowiskami, które często nie mają ze sobą nic wspólnego. Dla mnie jest to niezwykle budujące doświadczenie, jak widzę w studiu Jasia Kapelę i Dawida Wildsteina. W wielu sprawach się nie zgadzają, ale rozmawiają ze sobą, nie kłócą się. Nie prowadzi tego dziennikarka czy dziennikarz, który szczuje na siebie rozmówców. Tylko ktoś, kto próbuje budować most między nimi.
Ciągle ci sami goście, ci sami komentatorzy przewijają się przez media. A jest przecież wielu ludzi, także w Warszawie i na Mazowszu, którzy mają nieoczywisty punkt widzenia, ciekawsze przemyślenia od osób, które ciągle chodzą od radia do telewizji i na odwrót. Szukamy właśnie takich osób. Dlatego od września pojawią się Tomek Kwaśniewski, Rafał Betlejewski, Maciej Łubieński, Mike Urbaniak , Tomek Stawiszyński., dlatego już od lipca jest z nami Eliza Michalik.
Po tym, jak w zeszłym roku Rafał Betlejewski żartował z gwałtu na antenie Radia Tok FM szefowa Kamila Ceran oświadczyła, że więcej go nie zaprosi do współpracy. A pani dała mu program.
Nie do współpracy, on był po prostu gościem audycji. No i wtedy Jacek Żakowski powiedział, zresztą wam, że Kamila Ceran przekroczyła swoje kompetencje.
Pani się z tym zgadza?
No cóż…to była trudna sytuacja dla nowej naczelnej, tuż po przejęciu po mnie funkcji, w zespole, którego jeszcze nie znała, który był w dużym szoku po moim odejściu. Na radio posypały się gromy ze środowisk dotąd mu przyjaznych – myślę, że nie czuła się jeszcze zbyt pewnie i zrobiła coś, co miało zapewnić jej natychmiastowy spokój. No i Jacek to skomentował, jak skomentował
RDC będzie teraz radiem mniej regionalnym, a bardziej ogólnopolskim?
Będzie i takie, i takie. Oczywiście pozostanie regionalne, bo mamy takie zapisy dotyczące tematyki regionalnej. Ale rozgraniczenie lokalności od globalności jest błędem. Często spotykam się z takim biało-czarnym myśleniem, że nie da się połączyć lokalności z globalnością i albo się robi radio lokalne czy regionalne, albo uniwersalne. Nieprawda.
Nieważne, czy ktoś mieszka w Siedlcach czy na Pradze w Warszawie – jeżeli wybuchnie wojna w Syrii dla niego to jest tak samo interesujące i tak samo wpływa na jego życie jak dla mieszkańca Nowego Jorku.
Jeżeli będziemy zajmować się jedynie sprawami lokalnymi zawężamy krąg potencjalnych odbiorców. My im damy wszystko.
Lokalność jest zresztą bonusem. Mnie często brakowało tego w Tok FM. Odrzucaliśmy tematy, bo uznawaliśmy, że są zbyt lokalne,
Dziś słuchalność RDC jest znikoma. Do jakiego poziomu chce ją pani zwiększyć?
Dziś zasięg dzienny RDC to nieco poniżej 70 tys. słuchaczy. Będziemy z całym zespołem RDC ciężko, twórczo i z pasją pracować, żebyśmy na koniec 2014 roku mieli ok. 140 tys. To jest do zrobienia.
Rozmawiał Maciej Kozielski
(28.08.2013)
